Wat is een auragraph?

Psychic Art in kleur, vorm en symboliek

Geschreven door Margreet Blaas

Mijn eerste auragraph aan het Arthur Findlay College

In 2006 zat ik tijdens een cursusweek aan het Arthur Findlay College in Stansted met een leeg vel papier voor mij. Ik wist dat ik een auragraph ging maken, maar hoe die eruit zou gaan zien? Geen idee.

Er verschenen kleuren. Daarna een groot hart, een boom en een deur. Er kwamen vogels, vlinders, bloemen en gezichten bij. Linksboven schreef ik de woorden Blue Bird of Happiness. Ik had niets daarvan vooraf bedacht. Het ene beeld leek het volgende uit te nodigen en zo groeide de tekening, symbool voor symbool.

Sommige beelden leken meteen iets te vertellen. Bij andere wist ik werkelijk niet waarom ze op het papier waren verschenen. Hun betekenis werd pas duidelijker toen we de tekening samen bekeken en bespraken.

Dat is misschien wel het bijzondere van een auragraph: je begint niet met een ontwerp dat je vervolgens uitvoert. Je begint met aandacht. Je stemt je af op een persoon en geeft ruimte aan wat zich aandient. Dat kan een kleur zijn, een lijn, een gevoel, een woord of een beeld dat plotseling in je gedachten verschijnt.

Een auragraph is geen portret van iemands uiterlijk. Het is ook geen letterlijke afbeelding van de aura, alsof je een onzichtbaar energieveld precies in kaart kunt brengen.

 

Een auragraph is een persoonlijke, artistieke en symbolische vertaling van indrukken die tijdens een psychic afstemming op een levend persoon worden ontvangen.

Het beeld kan iets laten zien over iemands karakter, levenservaringen, kwaliteiten en ontwikkelingsmogelijkheden. Tegelijkertijd blijft het een menselijke vertaling. De maker ontvangt, interpreteert en geeft vorm. Juist die samenwerking tussen sensitiviteit en creativiteit maakt iedere auragraph anders.

Mijn kennismaking met auragraphs

Tijdens die eerste cursusweek was Su Wood de hoofdtutor. In haar werk hield zij zich onder andere bezig met Psychic Art, Spirit Art, spirituele gidsen, portretten en het vertalen van informatie die tijdens een psychic of mediamieke afstemming werd ontvangen.

In de jaren daarna keerde ik meerdere weken terug naar het Arthur Findlay College. Ik volgde er lessen bij verschillende tutors op het gebied van psychic en mediamieke kunst, onder wie Su Wood, Janet Parker, Maureen Murnan en Alan Stuttle.

Iedere tutor had een eigen manier van kijken en werken. De ene legde meer nadruk op kleur en symboliek, de andere op mediamieke afstemming, portretten of artistieke ontwikkeling. Ook het leren onderscheiden van verschillende bronnen van waarneming speelde een belangrijke rol.

Die lessen hielpen mij iets te begrijpen wat later steeds belangrijker voor mij werd: sensitiviteit en artistieke vaardigheid kunnen elkaar prachtig ondersteunen, maar ze zijn niet hetzelfde.

Je kunt iets heel duidelijk waarnemen en vervolgens ontdekken dat je hand nog niet weet hoe zij het zichtbaar moet maken. Andersom kun je technisch uitstekend tekenen zonder dat het beeld vanuit een psychic of mediamieke afstemming ontstaat.

Als beeldend kunstenaar vind ik juist dat gebied ertussen interessant. Daar waar een vluchtige indruk een lijn moet worden. Waar een gevoel een kleur krijgt. Waar iets wat eerst alleen innerlijk werd ervaren langzaam zichtbaar wordt op het papier.

Wat betekent het woord auragraph?

Het woord auragraph is samengesteld uit aura en graph: een getekende of geschreven weergave. Soms wordt het los geschreven als aura graph, maar auragraph is de gebruikelijke benaming voor deze kunstvorm.

Een auragraph wordt ook wel een artistiek diagram van de menselijke aura genoemd. Dat klinkt heel precies, bijna alsof er een legenda bij hoort waarmee iedere kleur en lijn kan worden ontcijferd. Zo werkt het niet.

Een auragraph is geen technische kaart waarop precies staat aangegeven waar een bepaalde energie zich bevindt. Tijdens een afstemming kunnen kleuren worden waargenomen, maar ook bloemen, dieren, landschappen, gezichten, gebouwen, deuren, wegen of abstracte vormen.

De eerste indruk komt niet bij iedereen op dezelfde manier. Zij kan zich aandienen:

  • als een innerlijk beeld;
  • als een gevoel of sfeer;
  • als een lichamelijke gewaarwording;
  • als een woord of gedachte;
  • als een kleur;
  • als een beweging;
  • als een symbool;
  • als een plotseling weten.

De ene persoon ziet innerlijk heel duidelijk beelden en kleuren. Een ander voelt eerst iets in het lichaam of krijgt een woord in gedachten. Soms weet je iets zonder dat je kunt uitleggen hoe je dat weet.

De uitdaging begint daarna: hoe geef je zo’n indruk een vorm die ook voor een ander zichtbaar wordt?

Een auragraph laat niet letterlijk zien hoe de aura eruitziet. Het maakt zichtbaar hoe de maker haar indrukken tijdens de afstemming ervaart en vertaalt.

Wie was Harold Sharp?

De Britse medium en psychic artist Harold Sharp (1890–1980) geldt als de grondlegger van de auragraph.

Sharp kwam aan het einde van de jaren twintig in aanraking met het spiritualisme. Vanaf de jaren veertig werd hij bekend door zijn vaak cirkelvormige en kleurrijke tekeningen, die hij auragraphs noemde.

In deze tekeningen verschenen landschappen, patronen en symbolen die iets konden vertellen over het verleden, het heden en het mogelijke ontwikkelingspotentieel van de persoon voor wie hij werkte.

Volgens een beschrijving die in 1943 in Psychic News verscheen, wist Sharp vooraf niet hoe een auragraph eruit zou gaan zien. Soms begon hij in het midden van het papier, soms ergens in een hoek. Meestal bracht hij eerst kleur aan. Daarna tekende hij er zijn gedetailleerde lijnen, landschappen en symbolische vormen overheen.

 

Wat mij daarin raakt, is dat hij niet begon waar het volgens de compositieregels hoorde, maar waar de eerste beweging zich aandiende.

Sharp schreef de inspiratie voor zijn tekeningen toe aan de samenwerking met zijn spirituele gids Chan Shih. Tijdens het tekenen zelf was hij volgens deze historische beschrijving niet in trance. Nadat de auragraph gereed was, kon hij wel in trance gaan. Chan Shih gaf dan volgens Sharp uitleg over de betekenis van het beeld voor de ontvanger.

In Sharps oorspronkelijke werkwijze liepen psychic waarneming, geïnspireerd tekenen en mediamieke samenwerking door elkaar heen.

Binnen mijn eigen werkwijze ontstaat een auragraph in de eerste plaats vanuit een psychic afstemming op een levend persoon. Andere makers kunnen psychic en mediamieke informatie tijdens het proces met elkaar combineren. Daarom is het belangrijk om niet alleen te kijken naar wat er op het papier verschijnt, maar ook naar de verbinding van waaruit het beeld is ontstaan.

Hoe ontstaat een auragraph?

Een auragraph begint met stil worden en aandacht geven aan de persoon voor wie je werkt. Je probeert niet alvast een mooie tekening te bedenken. Je wacht op de eerste indruk.

Dat klinkt eenvoudig. In de praktijk staat de mind vaak al klaar met een compleet plan, liefst inclusief betekenis en eindresultaat.

De kunst is om niet meteen alles te willen weten.

Misschien verschijnt er eerst een kleur. Misschien wil je hand een gebogen lijn maken. Je ziet plotseling een deur, voelt een beweging naar links of denkt zonder aanwijsbare reden aan een vogel.

De eerste indruk kan zich bijvoorbeeld aandienen als:

  • een kleur;
  • een lijn of beweging;
  • een geometrische vorm;
  • een bloem, boom of landschap;
  • een dier of vogel;
  • een gebouw, deur, brug of weg;
  • een gezicht of figuur;
  • een woord of gedachte;
  • een lichamelijke of emotionele gewaarwording;
  • een plotseling innerlijk weten.

Een gevoel van ruimte kan een open landschap worden. Een overgang kan verschijnen als een deur, een brug of een vlinder. Een stevige lijn kan iets vertellen over kracht of begrenzing. Maar dat betekent niet dat deze vormen altijd dezelfde betekenis hebben.

Een deur is niet automatisch een nieuwe mogelijkheid. Misschien staat zij juist voor bescherming. Of voor iets wat gesloten mag blijven. Misschien herkent de ontvanger de deur uit een huis waar een belangrijke herinnering ligt.

De betekenis ontstaat in de ontmoeting tussen:

  1. de afstemming op de persoon;
  2. de eerste ontvangen indruk;
  3. de interpretatie van de maker;
  4. de artistieke vertaling;
  5. de context waarin de kleur of het symbool verschijnt;
  6. de herkenning van de ontvanger.

Een auragraph is geen kant-en-klaar pakketje informatie dat alleen nog even op papier hoeft te worden gezet. Het is een proces waarin waarnemen, interpreteren en creëren voortdurend met elkaar in beweging zijn.

Is een auragraph Psychic Art of Spirit Art?

Binnen mijn visie behoort een auragraph in de eerste plaats tot Psychic Art.

Bij Psychic Art gebruikt de kunstenaar haar natuurlijke sensitiviteit om zich af te stemmen op een levend persoon, diens energie, persoonlijkheid en levenservaringen. Bij Spirit Art richt de kunstenaar zich bewust op de spirituele wereld.

Het verschil wordt niet bepaald door wat er uiteindelijk op het papier staat. Twee tekeningen kunnen uiterlijk sterk op elkaar lijken en toch vanuit een andere verbinding zijn ontstaan.

Het gaat om de oorsprong van de ontvangen informatie:

  • Psychic Art: afstemming op een levend persoon, diens energie, persoonlijkheid en levenservaringen;
  • Spirit Art: een bewuste mediamieke afstemming op de spirituele wereld;
  • auragraph: binnen mijn werkwijze voornamelijk een vorm van Psychic Art, eventueel aangevuld met mediamieke informatie.

Tijdens het maken of bespreken van een auragraph kan een mediamieke indruk ontstaan. Wanneer informatie bewust wordt toegeschreven aan een overledene of een spirituele gids, krijgt het proces een mediamiek aspect.

Een gezicht in een auragraph is dus niet automatisch een Spirit Portrait. Het kan ook een herinnering, een karaktereigenschap, een persoonlijk aspect of de symbolische vertaling van een indruk zijn.

Wanneer ik een gezicht bewust toeschrijf aan een overledene of spirituele gids, moet ik ook duidelijk zeggen dat ik op dat moment een mediamieke verbinding ervaar. Dat onderscheid hoort voor mij bij zorgvuldig werken.

Wat kan een auragraph zichtbaar maken?

Een auragraph kan indrukken bevatten over:

  • karaktereigenschappen;
  • belangrijke levenservaringen;
  • talenten en mogelijkheden;
  • emotionele thema’s;
  • relaties of familie;
  • persoonlijke groei;
  • veranderingen en keuzemomenten;
  • verlangens;
  • creatieve mogelijkheden;
  • het verleden en het heden;
  • mogelijke ontwikkelingsrichtingen.

Voor mij is vooral het woord mogelijk belangrijk.

Een auragraph legt de toekomst niet vast. Een beeld kan een richting, verlangen of potentie zichtbaar maken, maar is geen voorspelling die onvermijdelijk moet uitkomen.

Mensen veranderen. Omstandigheden veranderen. We maken keuzes, herzien ze soms en slaan onverwacht een andere weg in.

Voor mij is een auragraph daarom geen routekaart waarop de eindbestemming al staat aangegeven. Het is eerder een beeld van wat zich op dit moment laat zien en welke beweging daarin mogelijk besloten ligt.

Van ontvangen naar artistiek vertalen

Een ontvangen indruk is nog geen kunstwerk.

Stel dat ik tijdens een afstemming een deur zie. Dan heb ik een eerste beeld, maar nog geen tekening. Waar staat die deur? Is zij groot of klein? Staat zij open, op een kier of juist stevig dicht? Welke kleur heeft zij? Teken ik haar letterlijk of laat ik alleen de beweging van openen zien?

Op dat moment begint de artistieke vertaling.

De eerste indruk kan spontaan ontstaan, maar daarna maak ik keuzes. Ik bepaal waar een vorm wordt geplaatst, welk materiaal ik gebruik en hoe verschillende onderdelen zich tot elkaar verhouden.

Techniek maakt een psychic waarneming niet sterker of echter. Zij kan mij wel helpen om een subtiele indruk duidelijker en genuanceerder zichtbaar te maken.

Dat is waarom artistieke ontwikkeling ertoe doet, ook al hoef je niet realistisch te kunnen tekenen om een auragraph te maken. Hoe meer beeldende mogelijkheden je hebt, hoe groter het vocabulaire waarmee je een indruk kunt vertalen.

De maker verdwijnt niet uit het proces. Haar sensitiviteit, ervaring, verbeeldingskracht en kennis van kleur en vorm reizen allemaal mee naar het papier.

De rol van de mind en de verbeelding

Tijdens het maken van een auragraph hoeft de mind niet te verdwijnen. Dat zou ook onhandig zijn. We hebben ons denken nodig om materialen te gebruiken, een compositie te beoordelen en onze indrukken onder woorden te brengen.

De mind is alleen razendsnel.

Wanneer ik een deur waarneem, heeft mijn denken er voor ik het weet al een huis, een kamer en een heel verhaal omheen gebouwd. Wanneer blauw verschijnt, kan een aangeleerde betekenis zich al aandienen voordat ik werkelijk heb gevoeld wat deze kleur binnen de afstemming betekent.

Daarom probeer ik onderscheid te maken tussen:

  • de eerste spontane indruk;
  • de persoonlijke associatie die daarna ontstaat;
  • een aangeleerde symbolische betekenis;
  • een bewuste artistieke keuze;
  • de interpretatie achteraf;
  • wat de ontvanger werkelijk herkent.

Ook verbeelding hoeft niet te worden gewantrouwd. Zonder verbeeldingskracht zou ik een gevoel, sfeer of vluchtig innerlijk beeld nauwelijks zichtbaar kunnen maken. Zij vormt een brug tussen de indruk en het papier.

De vraag is niet of verbeelding aanwezig mag zijn. Natuurlijk is zij aanwezig. De vraag is of ik eerlijk genoeg blijf om te onderzoeken welke rol zij in het proces speelt.

Zorgvuldigheid betekent voor mij niet dat de mind en de verbeelding moeten zwijgen. Het betekent dat ik leer herkennen wanneer zij spreken.

Moet je kunnen tekenen om een auragraph te maken?

Nee. Je hoeft geen realistische vogel, boom of gezicht te kunnen tekenen om een auragraph te maken.

Een lijn kan krachtig genoeg zijn. Een kleurvlak kan precies uitdrukken wat je ervaart. Een eenvoudige vorm kan meer betekenis dragen dan een technisch volmaakt uitgewerkt beeld.

De eerste stap is niet leren hoe je iets perfect tekent. De eerste stap is leren opmerken wat zich aandient en daar zonder onmiddellijk oordeel vorm aan geven.

Artistieke vaardigheid kan de vertaling later wel verdiepen. Wie meer leert over kleur, compositie, materialen en vorm, krijgt meer mogelijkheden om een subtiele indruk genuanceerd zichtbaar te maken.

Techniek is dus niet de bron van de afstemming. Zij is het gereedschap waarmee we de ervaring een plaats in de zichtbare wereld geven.

De verantwoordelijkheid van de maker

Een auragraph kan iemand raken. Soms herkent een ontvanger zich onmiddellijk in een kleur, symbool of uitleg. Dat kan ontroerend zijn, maar juist daarin ligt ook een verantwoordelijkheid.

Wat ik waarneem, is niet automatisch een vaststaand feit. Het blijft een indruk die door mij wordt ontvangen en geïnterpreteerd.

Een zorgvuldige psychic artist:

  • doet geen absolute voorspellingen;
  • presenteert een interpretatie niet als vaststaand feit;
  • stelt geen medische of psychologische diagnose;
  • gebruikt geen angstaanjagende of dwingende taal;
  • laat ruimte voor twijfel en niet-herkenning;
  • maakt onderscheid tussen waarneming en interpretatie;
  • bepaalt niet welke keuzes de ontvanger moet maken;
  • respecteert persoonlijke grenzen;
  • presenteert de auragraph niet als wetenschappelijk bewijs;
  • blijft eerlijk over de subjectieve aard van het proces.

De ontvanger houdt altijd de vrijheid om te zeggen: dit herken ik, dit begrijp ik nog niet of dit past niet bij mij.

Een auragraph kan inzicht, herkenning of inspiratie geven. Hij neemt de verantwoordelijkheid voor iemands leven niet over.

Een zichtbaar spoor van een ontmoeting

Wanneer ik nu naar mijn eerste auragraph uit 2006 kijk, zie ik niet alleen een verzameling kleuren, vogels, bloemen en gezichten. Ik zie ook het begin van een onderzoek dat mij nooit meer helemaal heeft losgelaten.

Hoe wordt een innerlijke indruk een zichtbaar beeld? Wat gebeurt er tussen waarnemen en tekenen? Wanneer helpt de mind en wanneer vult zij iets te snel in? En hoeveel kan een eenvoudige kleur of lijn vertellen zonder dat alles verklaard hoeft te worden?

Voor mij is een auragraph het zichtbare spoor van een ontmoeting.

De kunstenaar stemt zich af en brengt iets wat eerst alleen als gevoel, kleur, beweging of innerlijk beeld aanwezig was naar het papier. De ontvanger kijkt vervolgens vanuit de eigen ervaring naar wat daar is ontstaan.

Sommige symbolen worden onmiddellijk herkend. Andere krijgen pas veel later betekenis. Weer andere blijven eenvoudig deel van het kunstwerk, zonder dat zij ooit volledig hoeven te worden uitgelegd.

Een auragraph hoeft niet alle antwoorden te geven. Soms is het genoeg dat een beeld een deur opent waardoor iemand met nieuwe aandacht naar zichzelf, het eigen leven en de eigen mogelijkheden kan kijken.

Veelgestelde vragen over auragraphs

Kan een auragraph op afstand worden gemaakt?

Binnen Psychic Art kan een maker zich ook op afstand op een persoon afstemmen. Fysieke nabijheid is daarvoor niet altijd noodzakelijk.

Toestemming en privacy blijven daarbij belangrijk. Ook een afstemming op afstand gaat over persoonlijke indrukken en vraagt om respect voor degene voor wie de auragraph wordt gemaakt.

Heb je een foto nodig om een auragraph te maken?

Nee. Een foto kan helpen om de aandacht op iemand te richten, maar is niet noodzakelijk.

Een foto geeft ook zichtbare informatie prijs, zoals uiterlijk, kleding, gezichtsuitdrukking en omgeving. De maker moet daarom eerlijk blijven over welke kenmerken rechtstreeks op de foto zichtbaar waren en welke indrukken tijdens de psychic afstemming ontstonden.

Werken zonder foto kan helpen om deze zichtbare beïnvloeding te beperken. Welke werkwijze het beste past, hangt af van de ervaring en voorkeur van de maker.

Kun je een auragraph voor jezelf maken?

at kan. Een zelfgemaakte auragraph kan een waardevolle vorm van creatief zelfonderzoek zijn.

Afstemming op jezelf vraagt wel extra onderscheidingsvermogen. Eigen verwachtingen, wensen, emoties en zorgen kunnen gemakkelijk in het beeld terechtkomen.

Het kan daarom helpen om tijdens het maken alleen de eerste indrukken te noteren en het beeld niet onmiddellijk te verklaren. Wanneer je er later opnieuw naar kijkt, wordt soms duidelijker welke betekenis nog steeds passend voelt.

Wat is het verschil tussen een auragraph, een auratekening en een aurafoto?

Een auragraph is een symbolische kunstvorm die vanuit een psychic afstemming ontstaat. Een auratekening probeert meestal vooral de waargenomen kleuren of lagen rondom een persoon weer te geven.

Een aurafoto wordt met apparatuur en software geproduceerd. De zichtbare kleuren worden daarbij gegenereerd op basis van gemeten signalen en vooraf ingestelde kleurvertalingen.

Geen van deze vormen geldt als een wetenschappelijk bewezen, objectieve registratie van een menselijk energieveld. Zij kunnen wel een persoonlijke, artistieke of symbolische betekenis hebben.

Over de auteur

Margreet Blaas is kunstschilder, Master of Realism en docent realistisch schilderen. Vanuit haar atelier in Baarn begeleidt zij cursisten bij het ontwikkelen van vakmanschap, waarneming en een eigen beeldtaal. Binnen Nimis onderzoekt zij samen met Mark Falconer Atlee de verbinding tussen creativiteit, bewustzijn, de menselijke ziel en verschillende vormen van geïnspireerd werken.

Bronnen en verdere verdieping

Voor de historische informatie over Harold Sharp en de ontwikkeling van de auragraph is gebruikgemaakt van de volgende bronnen: