Wat is TimeWaver?

Iedere cel als een klein universum

Ik ben gefascineerd door de gedachte dat ieder mens een universum op zichzelf is. Ons lichaam bevat ontelbare cellen die ieder een eigen structuur, intelligentie en functie hebben. Tegelijkertijd kan geen van die cellen bestaan zonder het grotere systeem waarvan zij deel uitmaakt.

Een cel vormt samen met andere cellen weefsel. Weefsels vormen organen en organen werken samen binnen het lichaam. Het lichaam draagt de menselijke ervaring en de mens maakt deel uit van relaties, familie, natuur, aarde en universum.

Van cel naar lichaam, van lichaam naar mens en van mens naar ziel: telkens ontdekken we een wereld binnen een grotere wereld.

Als iedere cel is voortgekomen uit hetzelfde universum als de sterren, de aarde, de planten, de dieren en wijzelf, draagt die cel dan niet ook iets van dat universum?

Voor mij zijn wij niet alleen verbonden met het universum omdat wij erin leven. Het universum leeft ook in ons. Dat maakt de mens niet onbelangrijk klein, maar wonderbaarlijk groot. Alles wat in het grotere geheel gebeurt, vinden we in een andere vorm terug in het kleinere. Overal bestaan systemen binnen systemen, ieder met een eigen functie en toch voortdurend met elkaar verbonden.

Zoals boven, zo beneden. Zoals binnen, zo buiten.

Communicatie als fundament van het leven

Een levend systeem kan alleen bestaan wanneer de verschillende onderdelen informatie met elkaar blijven uitwisselen. Cellen reageren op hun omgeving, ontvangen signalen en geven signalen door. Organen passen zich aan en verschillende regelsystemen werken samen om het geheel in evenwicht te houden.

Wanneer die communicatie goed verloopt, ontstaat samenhang. Het systeem kan reageren op veranderingen zonder zijn eigen organisatie te verliezen.

Maar communicatie kan ook verstoord raken. Een systeem kan te sterk reageren, onvoldoende reageren of een oud signaal blijven herhalen terwijl de oorspronkelijke aanleiding allang verdwenen is. Andere delen van het lichaam proberen dat vervolgens te compenseren. Soms lukt dat jarenlang, totdat de compensatie zelf een belasting wordt.

Een klacht kan daardoor zichtbaar worden op een heel andere plaats dan waar de eerste verstoring ontstond. Wat op het oog een los lichamelijk probleem lijkt, kan onderdeel zijn van een veel groter patroon waarin herstel, spanning, emoties, voeding, omgeving en onderbewuste reacties elkaar beïnvloeden.

Dat is waarom wij niet alleen vragen waar iemand last van heeft. Wij willen begrijpen welk verhaal de verschillende signalen samen vertellen. Waar is de communicatie verstoord geraakt? Wat probeert het lichaam op te vangen? Welke informatie blijft zich herhalen en waarom kan het systeem haar niet loslaten?

Het informatieveld

TimeWaver is ontwikkeld vanuit de gedachte dat informatie niet alleen in zichtbare materie wordt bewaard, maar ook deel uitmaakt van een groter informatieveld. TimeWaver omschrijft dit zelf als het niet-materiële gebied waarin geest en materie met elkaar communiceren.

Binnen die visie bestaat het informatieveld niet uit keurig gescheiden laden voor lichaam, emoties, relaties en bewustzijn. Alles is met elkaar verbonden. Een lichamelijke klacht kan resoneren met emotionele informatie, een oude ervaring, een onderbewuste overtuiging of een verstoring binnen een ander systeem.

Ik zie het informatieveld graag als een immense bibliotheek waarin ieder boek naar vele andere boeken verwijst. Wanneer je slechts één deel uit de kast haalt, begrijp je het hele verhaal nog niet. Je moet de verwijzingen volgen, terugkerende thema’s herkennen en soms een boek openen waarvan je aanvankelijk dacht dat het niets met je vraag te maken had.

TimeWaver zoekt in dit informatieveld naar resonantie. Het onderzoekt welke informatie op dat moment het sterkst reageert op een mens of een bepaald onderwerp. Daardoor kunnen verbindingen zichtbaar worden die we met ons gewone denken niet onmiddellijk zouden leggen.

Resonantie: iets kan alleen meetrillen wanneer het wordt herkend

Resonantie ontstaat wanneer een trilling iets met een overeenkomstige trilling in beweging brengt. Wanneer twee snaren gelijk zijn gestemd en je er één aanslaat, kan de andere beginnen mee te trillen. Je hebt die tweede snaar niet aangeraakt, maar toch reageert zij omdat de aangeboden frequentie iets ontmoet wat al in haar aanwezig is.

Mensen reageren op een vergelijkbare manier. Een opmerking raakt ons niet zomaar; zij ontmoet iets wat al in ons leeft. Een beeld ontroert omdat het iets herkenbaars opent. Iemand kan een sterke reactie oproepen omdat zijn aanwezigheid aansluit bij een oude ervaring, een verlangen of een deel van onszelf dat nog niet voldoende ruimte heeft gekregen.

Dezelfde gebeurtenis kan de ene mens diep raken en een ander vrijwel niets doen. De gebeurtenis is dezelfde, maar wat ermee resoneert verschilt.

TimeWaver maakt gebruik van dit principe. Het biedt informatie aan en onderzoekt waarop het persoonlijke informatieveld reageert. Sterke resonantie wijst op onderwerpen die op dat moment mogelijk betekenis dragen.

Dat hoeft niet altijd het onderwerp te zijn waarmee iemand begon. Soms is een klacht slechts het zichtbare uiteinde van een draad die door verschillende niveaus van de mens loopt. Het interessante begint wanneer je die draad durft te volgen.

Wanneer oude informatie de toekomst blijft bepalen

Een systeem leert door herhaling. Dat is nuttig wanneer we leren lopen, schrijven, schilderen of autorijden. Door iets vaak genoeg te doen, wordt het een patroon dat steeds gemakkelijker beschikbaar is.

Maar ook angst, spanning, verdriet en lichamelijke reacties kunnen zich tot vaste patronen ontwikkelen. Er gebeurt iets, de mind geeft er betekenis aan, het emotionele systeem reageert en het lichaam neemt die reactie over. Wanneer dit vaak genoeg gebeurt, gaat het systeem de route herkennen en automatisch herhalen.

Wat ooit bescherming bood, kan later een beperking worden.

De oorspronkelijke situatie is voorbij, maar de informatie ervan klinkt nog door. De mens kiest niet bewust voor hetzelfde patroon; het systeem herhaalt eenvoudig wat het kent. Bekend betekent echter niet noodzakelijk gezond of passend. Het betekent alleen dat het systeem deze weg al eerder heeft afgelegd.

Wie ooit heeft geprobeerd een diep patroon uitsluitend met wilskracht te veranderen, weet hoe sterk zulke informatie kan zijn. De bewuste mind kan zeggen dat het tijd is voor iets nieuws, terwijl het emotionele systeem en het lichaam nog volledig op de oude werkelijkheid zijn afgestemd.

Werkelijke keuzevrijheid ontstaat pas wanneer het oude patroon niet langer automatisch de volgende reactie bepaalt.

Harmoniseren en het nulpunt

TimeWaver zoekt naar informatie die met een verstorend patroon resoneert en biedt vervolgens harmoniserende informatie of passende frequenties aan. Je kunt dat vergelijken met een tegenbeweging die de voortdurende ruis helpt verminderen.

Stel je voor dat binnen een muziekstuk één toon steeds blijft doorklinken. Alle andere instrumenten moeten zich eraan aanpassen en uiteindelijk wordt de hele muziek door die ene verstoring beïnvloed. Wanneer de storende toon tot rust komt, ontstaat er niet onmiddellijk een verplichte nieuwe melodie. Er ontstaat eerst ruimte.

Dat is wat ik bedoel met het nulpunt.

Het nulpunt is geen doodse leegte, maar een moment waarop het oude patroon zijn vanzelfsprekendheid verliest. Het verleden schrijft niet langer automatisch voor wat het systeem hierna moet doen. Binnen het kwantumveld kun je dit zien als een veld van mogelijkheden waarin verschillende uitkomsten nog openliggen.

Op dat punt kan het systeem opnieuw reageren. Een lichamelijk proces kan een andere vorm van regulatie vinden, een emotioneel patroon hoeft niet noodzakelijk dezelfde route te volgen en verschillende delen van het systeem kunnen hun communicatie opnieuw afstemmen.

TimeWaver legt die nieuwe keuze niet op. Het vertelt een cel, lichaam of mens niet wat er vervolgens moet gebeuren. De aangeboden informatie is bedoeld om de verstoring te harmoniseren, zodat de eigen intelligentie van het systeem weer meer ruimte krijgt.

Dat sluit nauw aan bij Marks visie op healing. Healing is volgens hem niet iets wat een healer bezit en vervolgens aan een ander geeft. Het is een samenwerking tussen de ontvanger, de healer, de verschillende niveaus van het zelf en de grotere healingintelligentie waarmee wij verbonden zijn.

De healer dwingt het resultaat niet af, maar helpt omstandigheden scheppen waarin beweging naar balans mogelijk wordt. Ook TimeWaver kan vanuit die gedachte worden begrepen: niet als een machine die de mens repareert, maar als een instrument dat informatie aanbiedt waardoor een vastgelopen systeem een andere mogelijkheid kan herkennen.