Hoe trance mediumschap door de jaren heen veranderde
Van ‘dieper en dieper’ naar zielsverbinding, afstemming en samenwerking
Door Mark Falconer Atlee — trancemedium, healer en docent
Mark Falconer Atlee werkt al bijna veertig jaar met trance mediumschap, healing en spirituele ontwikkeling. In dit artikel verbindt hij de geschiedenis van trance met zijn eigen ervaringen als medium, demonstrator en docent. Hij beschrijft hoe zijn begrip zich ontwikkelde: van traditionele diepe trance en blending naar zielsverbinding, afstemming en samenwerking met de spirituele wereld.
Hoe trance mediumschap voor mij veranderde
Toen ik trance mediumschap leerde, stonden ontspanning, overgave, blending met Spirit en steeds ‘dieper en dieper’gaan centraal. Ik geloof niet dat die methode verkeerd was. Integendeel, ze heeft mij gemaakt tot het medium dat ik vandaag ben.
Maar na bijna veertig jaar trance beoefenen, demonstreren en onderwijzen, is mijn begrip ervan veranderd. Tegenwoordig werk ik nog steeds met ontspanning, maar combineer ik die met zielsverbinding, een verandering in energetische focus en samenwerking met de gidsen. In plaats van te proberen steeds dieper in trance te gaan om Spirit te bereiken, ervaar ik de verbinding steeds meer als iets wat al heel dichtbij is.
Voor mij is trance tegenwoordig een ademhaling verwijderd.
Om te begrijpen waarom dat zo'n grote verandering is, moeten we eerst verder terug in de geschiedenis.
Vóór het moderne trance mediumschap
Mensen ervaren al duizenden jaren bijzondere en veranderde bewustzijnstoestanden. In verschillende culturen en tijdperken vinden we beschrijvingen van visioenen, geïnspireerd spreken, profetie, healing en ervaringen die werden toegeschreven aan goden, voorouders, geesten of werkelijkheden buiten het gewone menselijke bewustzijn.
Het zou historisch niet juist zijn om al deze mensen simpelweg trancemediums te noemen. Zij leefden binnen heel andere culturen en begrepen hun ervaringen vanuit andere religieuze en filosofische kaders. Wat deze geschiedenis wel laat zien, is iets fundamentelers: de menselijke ervaring van bewustzijn voorbij de gewone waaktoestand is heel oud.
De ontwikkeling die directer leidt naar het moderne westerse trance mediumschap wordt vanaf de achttiende en negentiende eeuw beter herkenbaar.
Mesmerisme en magnetische slaap
Aan het einde van de achttiende eeuw ontwikkelde Franz Anton Mesmer zijn theorie over het dierlijk magnetisme. Mesmer geloofde dat er een onzichtbare universele kracht of vloeistof aanwezig was in de natuur en in levende wezens en dat verstoringen daarin ziekte konden veroorzaken.
Zijn verklaring werd uiteindelijk geen geaccepteerde wetenschap, maar het onderzoek dat uit zijn werk voortkwam, werd belangrijk voor de geschiedenis van veranderde bewustzijnstoestanden. Een volgeling van Mesmer, de Marquis de Puységur, werd bekend door wat kunstmatig somnambulisme of magnetische slaap werd genoemd: een opgewekte toestand waarin mensen zich duidelijk anders konden gedragen dan in hun gewone waakbewustzijn.
Dit gebeurde nog vóór het moderne Spiritualisme. Mensen onderzochten dus al bewust veranderde bewustzijnstoestanden en vroegen zich af waartoe het menselijke bewustzijn in staat was.
Van mesmerisme naar Spiritualisme
In de negentiende eeuw begonnen mesmerisme en het opkomende Spiritualisme elkaar steeds meer te raken. Spiritualisme ontstond niet volledig los van wat eraan voorafging; bepaalde ideeën, technieken en begrippen uit het mesmerisme kwamen ook binnen het Spiritualisme terecht.
Daarbij veranderde iets fundamenteels. De vraag was niet langer alleen waartoe het menselijke bewustzijn in een veranderde staat in staat was. Er kwam een tweede vraag bij:
Kan een ander bewustzijn erdoorheen communiceren?
Die vraag ligt dicht bij de kern van trance mediumschap.
We zijn trots op ons aanpassingsvermogen en ons streven naar uitmuntendheid in elk aspect van onze service. Ontdek wat wij te bieden hebben en zie hoe wij kunnen bijdragen aan jouw succes.
De opkomst van het moderne Spiritualisme
De gebeurtenissen rond de Fox-zusters in Hydesville, New York, in 1848 worden vaak gezien als het begin van het moderne Spiritualisme. De Fox-zusters hebben trance mediumschap niet uitgevonden; hun vroege bekendheid draaide vooral om klopgeluiden die werden geïnterpreteerd als communicatie met de spirituele wereld.
Maar de beweging die daarna ontstond, groeide snel. Séances werden populair en mediums rapporteerden automatisch schrift, helderziende waarnemingen, trancecommunicatie en fysieke verschijnselen. Het medium werd steeds meer gezien als tussenpersoon tussen deze wereld en de spirituele wereld, en binnen die cultuur ontwikkelde trance zich verder.
Van séancekamer naar publiek trance spreken
Trance bleef niet beperkt tot donkere kamers en séances. In de negentiende eeuw waren er ook geïnspireerde sprekers en trancesprekers die voor publiek optraden.
Dat vind ik persoonlijk interessant, omdat ik meer dan een eeuw later zelf voor zalen zou staan terwijl een gids door mij heen communiceerde. De omstandigheden en de taal waren anders, maar er loopt een herkenbare lijn door die geschiedenis: een mens komt in een veranderde bewustzijnsstaat, een andere intelligentie of bron wordt verondersteld via die persoon te communiceren, en een publiek luistert naar wat er ontstaat.
Toen onderzoekers trance begonnen te bestuderen
Aan het einde van de negentiende eeuw trok trance ook de aandacht van onderzoekers die wilden begrijpen wat er werkelijk gebeurde. Kwam de bron vanuit Spirit, het onderbewustzijn, telepathie, dissociatie of misschien een ander aspect van de persoonlijkheid?
Die vragen werden onderdeel van de geschiedenis van trance. Meer dan een eeuw later kunnen we nog steeds niet doen alsof de wetenschap één algemeen geaccepteerde verklaring voor trance mediumschap heeft gevonden.
Ik kan vertellen wat ik heb ervaren, wat ik geloof en wat bijna veertig jaar werken met trance mij heeft geleerd. Daar begint mijn eigen deel van deze geschiedenis.
De wereld van trance waarin ik terechtkwam
Toen ik trance begon te ontwikkelen, zat er als het ware al meer dan een eeuw moderne Spiritualistische geschiedenis bij mij in de kamer. Hoewel, letterlijk gesproken, de meeste mensen die bij mij in de kamer zaten oudere dames waren.
Ik was een jonge man die hield van het uitgaansleven, genoot van jong zijn, achter de meisjes aan ging en gewoon een heel menselijk leven leidde. En ineens zat ik in ontwikkelingsgroepen met vrouwen die aanzienlijk ouder waren dan ik, terwijl ik leerde mijn gedachten tot rust te brengen en met Spirit te communiceren. Ik was een beetje een buitenbeentje en noem mezelf weleens the reluctant medium — het onwillige medium.
Gordon Higginson had me eerder al aangeraden trance en healing te ontwikkelen. Ik sloeg dat beleefd af, of zei waarschijnlijk iets in de trant van: ‘We zullen wel zien.’
Ik was niet bang voor Spirit; ik had al sinds mijn jeugd ervaringen met de spirituele wereld. Ik was er alleen nog niet aan toe om mediumistische ontwikkeling een belangrijke plaats in mijn leven te geven.
Mijn moeder was jarenlang leerling en goede vriendin van trancedocent Muriel Tennant. Uiteindelijk wisten mijn moeder en Muriel mij samen over te halen om één week training te volgen, gewoon om te kijken of ik het leuk vond.
Dat vond ik. Die ene week werd uiteindelijk bijna veertig jaar.
‘Velen zijn geroepen, weinigen zijn uitverkoren’
Muriel zei regelmatig: ‘Many are called, few are chosen’ — ‘Velen zijn geroepen, weinigen zijn uitverkoren.’
Die uitspraak zegt iets over de cultuur rond trance mediumschap waarin ik mij ontwikkelde. Trancemediums werden vaak gezien als bijzonder begaafd, speciaal of getalenteerd. Sommige mensen leken het vermogen te hebben; anderen niet.
De methode die ik leerde, legde veel nadruk op ontspanning, het vertragen van de vibratie en het binnengaan van steeds diepere niveaus van trance. Het medium ontspande zich, de menselijke mind werd rustiger en men ging ervan uit dat de vibratie van het medium vertraagde, waardoor een diepere blending met de gidsen mogelijk werd.
Ontspan. Vertraag. Laat los. Ga dieper. Blend. Communiceer.
Toen ik later zelf trance ging onderwijzen, werd een van mijn favoriete uitspraken:
‘Dieper en dieper.’
Sitting in the Power
Sitting in the Power was een belangrijk onderdeel van de ontwikkeling. Het idee was om te zitten in de gecombineerde energie van jezelf als medium en de gidsen of zielsgroep die met je verbonden waren.
Je leerde daarbij veranderingen herkennen. Toen ik later zelf lesgaf, leerde ik studenten letten op wat ik calling cardsnoemde: herkenbare signalen van de verbinding. De keel kon anders aanvoelen, de energie kon veranderen, gedachten konden op een andere manier binnenkomen en er konden beelden verschijnen. Een gedachte kon een woord worden en uiteindelijk konden de woorden beginnen te stromen.
Deze veranderingen hielpen een student herkennen dat er iets verschoof. En dan was er overshadowing.
Wat is overshadowing bij trance mediumschap?
Voor mij was overshadowing niet alleen iets wat ik energetisch voelde; het kon ook fysiek zichtbaar worden. Mijn gezicht kon tijdens de verbinding lijken te veranderen. Mensen die naar mij keken, konden veranderingen in mijn gezichtsuitdrukking waarnemen of de indruk krijgen dat bepaalde gelaatstrekken anders werden.
Ook mijn lichaam kon eigenschappen van de communicator weerspiegelen. Wanneer bijvoorbeeld een ouder persoon door mij communiceerde, kon mijn houding of manier van bewegen kenmerken van ouderdom aannemen. Mijn stem, gezichtsuitdrukking, bewegingen en zelfs de manier waarop ik mijn lichaam hield, konden veranderen.
Voor mij waren dit uitingen van de individualiteit van de communicator binnen de blending. Tegenwoordig geloof ik echter niet dat zulke duidelijke fysieke veranderingen noodzakelijk zijn om de kwaliteit van trance aan te tonen. Ze kunnen gebeuren, maar ze zijn niet het doel.
Wanneer de menselijke mind in de weg zit
Ondanks mijn ervaringen met Spirit sinds mijn jeugd, verliep mijn eigen tranceontwikkeling bepaald niet vanzelf. Ongeveer twee jaar lang volgde ik trainingen zonder voldoende los te kunnen laten om Spirit door mij heen te laten spreken.
Ik voelde Spirit; dat was het probleem niet.
Muriel had ontzettend veel geduld met mij. Ik hoor haar nog zeggen: ‘Daar zijn ze, Mark. Voel de energie.’ Ik voelde die energie, maar mijn onzekerheden als Mark zaten in de weg. Zelfvertrouwen en angst om te falen speelden een rol. Misschien wilde ik dat het perfect was voordat ik überhaupt begonnen was.
Na weer een training van vijf of zes dagen ging ik teleurgesteld in mezelf naar huis, maar ik bleef terugkomen. Tot ik uiteindelijk dacht:
‘Fuck it. Ik ga gewoon praten. Het kan me niet schelen waar het vandaan komt.’
En ik begon te praten.
Een non sprak door mij heen. Mijn stem veranderde en werd vrouwelijk, de energie nam enorm toe en ik kreeg het ontzettend warm. Maar op dat moment was er vooral één ding belangrijk:
Het werkte.
Tien minuten trance spreken voelde als een enorme prestatie. Daarna werd het gemakkelijker.
En toen kwam de priester
Mijn tweede ervaring met trance spreken was totaal anders. Er communiceerde een priester door mij heen die dominant en prekerig was. Ik vond het verschrikkelijk en maakte duidelijk dat ik niet op die manier wilde werken. Ik eiste dat het veranderde.
Hij kwam nooit meer terug en een andere gids nam zijn plaats in.
Die ervaring leerde mij iets wat nog altijd belangrijk is: dat de mens opzij leert stappen, betekent niet dat de mens zijn recht om te kiezen opgeeft.
Ik geloof dat er een soort overeenkomst of afspraak bestaat tussen de mens en de spirituele wereld. Misschien zijn sommige van die afspraken al gemaakt voordat we geboren worden. Dat is mijn spirituele overtuiging; ik beweer niet dat ik dit kan bewijzen. Maar een overeenkomst werkt twee kanten op.
De kapiteinsstoel
Toen trance eenmaal begon te werken, werd ik zeer toegewijd aan mijn ontwikkeling. Ik oefende iedere dag en kocht zelfs een oude kapiteinsstoel, speciaal voor mijn trance-oefeningen.
De jonge man die Gordons suggestie eerst beleefd voor zich uit had geschoven, zat nu iedere dag in zijn kapiteinsstoel trance te oefenen. Het leven kan soms grappig lopen.
Uiteindelijk begon ik dezelfde methode te onderwijzen waarmee ik mezelf had ontwikkeld. Ik liet studenten ontspannen, hielp hen hun gedachten rustiger te maken, leerde hen calling cards en energetische veranderingen herkennen en nam ze mee:
dieper en dieper.
Het werkte. Dat is belangrijk, want ik heb mijn manier van werken niet veranderd omdat de traditionele tranceontwikkeling niet werkte. Ze werkte juist wel. Ik heb mij erdoor ontwikkeld, ermee gedemonstreerd en haar jarenlang onderwezen.
Mijn begrip veranderde omdat ik vragen bleef stellen en bleef onderzoeken.
We zijn trots op ons aanpassingsvermogen en ons streven naar uitmuntendheid in elk aspect van onze service. Ontdek wat wij te bieden hebben en zie hoe wij kunnen bijdragen aan jouw succes.
