Wat is psychometrie?
Over voorwerpen, herinneringen en de stille taal van onze intuïtie
Sommige voorwerpen zijn gewoon voorwerpen.
Een koffiekopje is een koffiekopje. Een ring is een ring. Een jas hangt aan de kapstok en wacht tot iemand hem weer aantrekt.
En toch kennen we bijna allemaal het gevoel dat een voorwerp méér kan betekenen dan het materiaal waarvan het gemaakt is. De trouwring van je moeder is niet zomaar een stukje goud. Een oud horloge kan je in één ogenblik terugbrengen naar de handen van je vader. En een foto die jarenlang in een lade heeft gelegen, kan bij het openen van die lade ineens een hele wereld wakker maken.
Voorwerpen dragen verhalen met zich mee. Soms kennen we die verhalen. Soms niet.
Binnen de psychometrie onderzoeken we of we informatie over een persoon, gebeurtenis of periode kunnen waarnemen door ons af te stemmen op een voorwerp of foto. Niet door logisch te redeneren of iets te raden, maar door aandacht te geven aan de eerste subtiele indrukken die in ons ontstaan.
Dat kan een gevoel zijn. Een beeld. Een enkel woord. Een geur die er feitelijk niet is. Of een weten waarvoor je op dat moment geen duidelijke verklaring hebt.
Het klinkt misschien bijzonder. Wanneer je het zelf ervaart, voelt het vaak verrassend natuurlijk.
Wat betekent psychometrie?
Het woord psychometrie is samengesteld uit de Griekse woorden psyche, dat ziel of geest betekent, en metron, meten. Vrij vertaald betekent psychometrie dus: het meten of waarnemen van de ziel.
Dat klinkt behoorlijk ambitieus. Alsof we de ziel even langs een meetlat kunnen leggen.
Zo eenvoudig is het natuurlijk niet.
Binnen het huidige mediumschap gebruiken we het woord psychometrie meestal voor het intuïtief waarnemen van informatie via een voorwerp, foto of ander materiaal. Iemand houdt bijvoorbeeld een onbekende ring, sleutel of foto vast en let op wat er vanbinnen gebeurt.
Verandert er iets in het lichaam? Verschijnt er een beeld? Komt er een naam, kleur, karaktereigenschap of herinnering naar boven? Voelt het voorwerp licht of juist zwaar? Ontstaat er een emotie die er een ogenblik eerder nog niet was?
Het gaat daarbij niet alleen om wat je waarneemt, maar ook om de vraag hoe je kunt herkennen dat een indruk niet uit je gewone gedachten lijkt voort te komen.
Dat onderscheid vraagt oefening. Ons hoofd praat namelijk graag mee. Meestal nog voordat we daar toestemming voor hebben gegeven.
Draagt een voorwerp werkelijk energie?
Binnen spirituele tradities wordt vaak gezegd dat een persoonlijk voorwerp de energie, emoties of herinneringen van de eigenaar kan vasthouden. Vooral voorwerpen die veel zijn gedragen of intensief zijn gebruikt, zouden een duidelijke energetische indruk bevatten.
Dat is een mogelijke spirituele verklaring. Het is geen wetenschappelijk vastgesteld feit.
We kunnen daarom niet met zekerheid zeggen dat een ring letterlijk herinneringen opslaat of dat een foto een meetbare energetische afdruk van een persoon bevat. Persoonlijke ervaringen met psychometrie kunnen indrukwekkend en betekenisvol zijn, maar vormen op zichzelf geen algemeen wetenschappelijk bewijs.
Dat betekent niet dat we de ervaring daarom maar moeten wegwuiven.
Tussen blind geloven en onmiddellijk ontkennen ligt een groot gebied waarin we kunnen waarnemen, onderzoeken en leren. Juist daar wordt het interessant.
In mijn eigen werk zie ik een voorwerp vooral als een aandachtspunt. Het helpt ons om het gewone denken even opzij te zetten en onze aandacht te richten. Het voorwerp wordt als het ware een deurklink. Of er werkelijk iets in het voorwerp is opgeslagen, of dat de aanraking ons helpt toegang te krijgen tot een ander niveau van bewustzijn, kan ik niet bewijzen.
Misschien hoeven we niet iedere deur eerst uit elkaar te halen voordat we haar mogen openen.
Hoe wordt psychometrische informatie ervaren?
Intuïtieve informatie komt zelden binnen als een keurig geschreven verslag met een titel, tussenkopjes en bronvermelding. Meestal begint het veel kleiner.
Een tinteling in een hand.
Een zwaar gevoel rond de borst.
Een plotseling beeld van een keuken.
De geur van tabak terwijl niemand in de ruimte rookt.
Een naam die zomaar opkomt.
Of eenvoudigweg het gevoel: deze persoon hield niet van drukte.
We gebruiken verschillende woorden om deze vormen van waarneming te beschrijven.
Iedereen neemt anders waar
Toen ik begon met intuïtieve ontwikkeling, dacht ik dat goede waarneming vooral betekende dat je duidelijke beelden moest zien. Zien spreekt nu eenmaal tot de verbeelding. Het oogt overtuigend. Bijna filmisch.
Maar niet iedereen ontvangt informatie in beelden.
De een voelt eerst iets in het lichaam. De ander weet iets voordat er een beeld of verklaring ontstaat. Weer een ander hoort een naam of merkt een verandering in sfeer op. Vaak werken verschillende vormen van waarneming samen.
We hebben meestal wel een voorkeurskanaal: een manier waarop informatie het gemakkelijkst binnenkomt. Dat kanaal sluit dikwijls aan bij de manier waarop we ook in het dagelijks leven de wereld ervaren.
Als kunstenaar denk en werk ik sterk vanuit beelden, kleuren, vormen en onderlinge verhoudingen. Maar zelfs een duidelijk beeld staat nooit helemaal op zichzelf. Er zit een gevoel bij. Een richting. Een atmosfeer. Soms weet ik wat een beeld wil zeggen voordat ik het bewust kan uitleggen.
Intuïtieve waarneming laat zich nu eenmaal niet altijd netjes in afzonderlijke laatjes stoppen.
Komt de informatie uit het voorwerp of uit onszelf?
Dit is een van de boeiendste vragen binnen psychometrie.
De traditionele verklaring zegt dat een voorwerp een energetische afdruk draagt van de persoon of gebeurtenissen waarmee het verbonden is. De waarnemer stemt zich af op die afdruk en vertaalt haar naar beelden, gevoelens of woorden.
Een andere mogelijkheid is dat het voorwerp vooral als focus dient. Door onze aandacht te vernauwen, worden we ontvankelijker voor subtiele informatie die we normaal gesproken niet opmerken.
Vanuit de visie van Soul Path to Life kunnen we intuïtie ook beschouwen als een innerlijk kompas: een natuurlijke verbinding met de wijsheid van de ziel. In dat geval is psychometrie geen kunstje dat van buitenaf aan ons wordt toegevoegd. Het voorwerp helpt ons om een vermogen te gebruiken dat al in ons aanwezig is.
Misschien raakt de aanraking iets in het voorwerp.
Misschien raakt zij iets in ons.
Misschien gebeurt het allebei.
Ik vind het eerlijker om die vraag open te laten dan haar dicht te plakken met een verklaring die overtuigender klinkt dan zij bewezen kan worden.
Psychometrie en het verschil tussen denken en waarnemen
Veel mensen denken dat zij niet intuïtief zijn omdat ze geen spectaculaire ervaringen hebben. Ondertussen lopen ze een kamer binnen en voelen onmiddellijk dat er spanning hangt. Ze ontmoeten iemand en weten dat er achter de glimlach iets anders schuilgaat. Ze pakken een oud voorwerp op en voelen ontroering zonder te begrijpen waarom.
Vervolgens zegt het hoofd: Dat verzin je.
Dat is meestal het moment waarop we stoppen met luisteren.
Psychometrie maakt intuïtieve waarneming concreet. Je hebt een voorwerp, een duidelijk beginpunt en iemand die achteraf kan vertellen wat wel en niet herkenbaar is. Daardoor wordt zichtbaar hoe informatie bij jou ontstaat.
Niet iedere indruk blijkt te kloppen. Ook dat hoort erbij.
Soms reageren we vanuit een eigen herinnering. Soms vullen we een beeld te snel in. Soms willen we zó graag iets bijzonders waarnemen dat we voorbijgaan aan het eenvoudige eerste gevoel dat er al was.
Juist daarom is feedback belangrijk. Niet om te bewijzen hoe goed je bent, maar om je eigen waarneming te leren kennen.
Psychometrie is geen bewijswedstrijd
Psychometrie wordt zwak wanneer het een demonstratie van bijzondere gaven moet worden. Dan ontstaat de neiging om te scoren, stellige uitspraken te doen of een losse indruk onmiddellijk om te vormen tot een groot verhaal.
Voor mij gaat intuïtieve ontwikkeling niet over indruk maken.
Het gaat over aandacht.
Over het verschil leren voelen tussen een gedachte die je zelf opbouwt en een indruk die onverwacht verschijnt. Over nieuwsgierig blijven zonder alles meteen te verklaren. En over zorgvuldig omgaan met informatie die betrekking kan hebben op iemand anders.
Een waarneming hoeft niet groot te zijn om waardevol te zijn. Een kleur, emotie of enkel woord kan de ingang vormen naar een diepere laag. Maar het blijft noodzakelijk om onderscheid te maken tussen wat je waarneemt en wat je dénkt dat die waarneming betekent.
Een zwaar gevoel rond de borst is een waarneming.
De conclusie dat iemand een hartprobleem heeft, is een interpretatie — en bovendien een medische uitspraak die je op basis van zo’n indruk niet kunt doen.
Zorgvuldigheid begint met eerlijk benoemen wat er werkelijk is waargenomen.
Psychometrie als ontwikkeling van intuïtie
Psychometrie is een toegankelijke manier om intuïtieve waarneming te onderzoeken, omdat een voorwerp de aandacht bundelt. Het geeft de bewuste geest iets om vast te houden terwijl een stillere vorm van waarnemen ruimte krijgt.
Je leert daardoor niet alleen iets over het voorwerp of de persoon die ermee verbonden is. Je leert vooral iets over jezelf.
Hoe begint informatie bij jou?
Voel je haar eerst in je lichaam? Verschijnt er een beeld? Weet je iets voordat je begrijpt waarom? Wanneer neemt je fantasie het over? En op welk moment schuif je een zuivere indruk terzijde omdat zij te eenvoudig lijkt?
Psychometrie leert je vertragen. Niet alles onmiddellijk weten. Eerst kijken wat zich aandient.
Dat is misschien wel een van de moeilijkste vaardigheden in een wereld waarin we overal direct een mening over moeten hebben.
Onze visie bij Nimis
Binnen Nimis werken we al meer dan dertig jaar met mediumschap, reading, bewustzijn en intuïtieve ontwikkeling. In al die jaren ben ik psychometrie steeds meer gaan zien als een praktische ingang naar iets wat veel groter is: het leren herkennen van de taal van je eigen intuïtie.
Ik geloof niet dat intuïtie alleen is weggelegd voor een kleine groep mensen met een uitzonderlijke gave. De gevoeligheid verschilt van mens tot mens, net zoals muzikaliteit, tekenvaardigheid of het vermogen om goed te luisteren verschilt. Maar het vermogen om subtiele informatie op te merken, is in aanleg menselijk.
Psychometrie helpt om dat vermogen zichtbaar te maken.
Niet door je te vertellen wat je moet ervaren, maar door je te laten ontdekken hoe jouw waarneming werkt. Met nieuwsgierigheid, oefening, humor en beide voeten op de grond.
We hoeven het mysterie niet groter te maken dan het is.
We hoeven het ook niet kleiner te maken.
Misschien is een ring soms gewoon een ring. En misschien is diezelfde ring, in de handen van iemand die werkelijk stil durft te worden, ook het begin van een verhaal.
Over de auteur
Margreet Blaas is beeldend kunstenaar, Master of Realism, medium, reader en docent. Al meer dan 25 jaar geeft zij schilder- en creatieve lessen en begeleidt zij mensen bij de ontwikkeling van hun waarneming, artistieke vaardigheden, intuïtie en mediumschap.
In haar eigen werk en lessen onderzoekt Margreet hoe beelden en informatie vanuit verschillende lagen van waarneming en bewustzijn kunnen ontstaan: van menselijke sensitiviteit en intuïtie tot de verbinding met de ziel en Oneness. Als medeoprichter van Nimis – Centre of Light werkt zij daarbij vanuit een nuchtere, creatieve en onderzoekende benadering.